14-03-04

Nieuwe foto's

Voor meer foto's van dag 3 van het festival, klik op het icoon onderaan in de rechterkolom.

17:02 Gepost door Julie | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

08-03-04

Eureka!

Je zult het niet geloven, maar tijdens het optreden van And One hebben we iets ontdekt ...
de landscape-knop op ons fototoestel. Blijkbaar is dat de enige methode om een foto van op afstand te nemen met een relatief goede belichting. En wij maar al twee dagen sukkelen met ofwel compleet zwarte foto's, ofwel lekker psychedelische foto's vol lichtstrepen. Een mens leert iedere dag bij.
Nu ja, niet te vroeg victorie kraaien, het is niet door deze handige ontdekking dat onze foto's nu fantastisch zijn. Soms hebben we drie, vier nummers lang foto's moeten nemen, in plaats van lustig uit de bol te gaan, om toch maar één acceptabele foto te pakken te krijgen.
Reden: de belichting. De meesten groepen baadden voortdurend in een donker blauw, groen of rood licht, wat compleet niks geeft op foto. Zelden werden de spots eens op de artiesten zelf gericht, ongetwijfeld tot grote spijt van vele vrouwen die toch graag eens een glimp wilden opvangen van bijvoorbeeld de knappe frontman van Icon of Coil.
 
Maar soit, als dat onze enige opmerking is op dit festival, dan is dat een teken dat het toch een groot succes geweest is. We stonden versteld van de kwaliteit van de groepen, stuk voor stuk. Ook al is niet elke groep "uw ding", er is geen enkele groep die uit de bocht gegaan is. Zelfs live stáán ze er allemaal.
Wat ik vooral ook zo tof vind aan het festival in het Kuipke is de gemoedelijke sfeer die er hangt en de kleinschaligheid. De meeste artiesten slagen er tijdens hun optreden echt in om een band te smeden met het publiek en nadien slenteren velen gewoon rond tussen het gewone volk en kijken ze hoe hun collega's het ervan afbrengen.
Wij hebben in ieder geval een fantastisch weekend achter de rug en kijken alweer uit naar de editie van volgend jaar!
 
Tot slot nog een grote dankuwel aan alle medewerkers! Dit jaar werkte driekwart van de mensen die we kenden mee achter de schermen. We missed you guys! Ik hoop dat jullie toch hier en daar een optreden konden meepikken.
 



11:43 Gepost door Julie | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

God Module: imposant

De vroege vogels werden verwend op zondag. Het eerste concert was ronduit imposant, en dat niet enkel omdat de zanger zo omvangrijk is! Ik vind de muziek van God Module wel iets hebben van 'Suicide Commando' en de zang lijkt op Hocico, maar naar het schijnt zijn de teksten minder vunzig en dat vind ik zeker geen slechte zaak. De weinige dapperen die uit hun bed geraakt waren om God Module bezig te zien hebben het zich zeker niet beklaagd. Het publiek was enthousiast en er werd lustig gedanst. En wie nog geen zin had om te dansen kon zich wel vermaken met de B-horrorfilms die op het scherm geprojecteerd werden. Levende doden, kannibalen, mannen die levend gevild worden, iemand die een flinke hap uit een vrouwenborst neemt, noem maar op. Niet voor gevoelige zielen zoals ik, ware het niet dat het allemaal zo overdreven was dat het gewoon grappig werd.
De projecties waren in ieder geval bijzaak, want wie stil kan blijven staan op God Module is een krak. It kicks ass en wij hopen alvast op hun grote doorbraak.

http://www.godmodule.net/
 

11:43 Gepost door Julie | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

1278637527


11:42 Gepost door Julie | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Elusive: sympathiek privé-concert

Zondag kwam de grote verrassing weer uit Noorse hoek: Elusive. De opkomst aan de voet van het podium was ronduit bedroevend, maar dat weerhield de drie Noorse cowboys er niet van om de weinige mensen toch te overtuigen met hun "melancholische power rock". Het werd een uiterst sympathiek en intiem privéconcertje.
 
Op de site vonden we de volgende spreuk die de band volgens mij ongelofelijk typeert:
"A "modest" rock band......without scientists!
No need to reinvent dynamite,
it works perfectly well.
The aim is to use it.......BIGTIME!"
 
Ze willen inderdaad het dynamiet niet opnieuw uitvinden, ze halen hun mosterd waar The Sisters of Mercy hun mosterd haalden. Alleen heb ik de indruk dat het bij Elusive mosterd is van een betere kwaliteit.
De verwijzingen naar the Sisters zijn gewoon omnipresent...
Zo herinner ik me uit het nummer "Shadowdance" één zinnetje - between the devil and the deep blue see- gepikt uit "A rock and a hard place" van the Sisters. En als je er eenmaal op gefixeerd bent dan gaat alles je natuurlijk opvallen. Zo vroeg ik me bijvoorbeeld af of "Louise" en "Suzanne" de opvolgers zullen worden van "Alice", "Marian" of "Emma".
Zelfs het logo van de band is een pentagram dat doet denken aan de ster van The Sisters of Mercy.
Kortom, Elusive lijkt wel een ode aan the Sisters, MAAR ...
De vocale kwaliteiten van zanger Jan Barkved zijn beduidend beter dan die van Andrew, die live vaak niet alleen letterlijk de mist ingaat. Ook de bescheidenheid en warmte van de groep is in de verste verten niet te vergelijken met de Sisters. Het is ook tof om te weten is dat de gitarist Tommy Olsson nog bij Theatre of Tragedy gespeeld heeft. De andere gitarist, Morten Veland, speelde nog bij Tristania.
 
De sfeer tijdens het concert was ongelofelijk gemoedelijk, de band met het publiek was groot.
Op het einde ging de zanger zelfs aan Alain gaan vragen of hij nog een bisnummer mocht spelen en dat werd tot groot plezier van het publiek toegestaan. Een grapjas uit het publiek schreeuwde om "Alice" wat uiteraard grote hilariteit veroorzaakte!
 
Kortom die sympathieke heerschappen uit Noorwegen hebben ons daar een heel fijn uurtje bezorgd.
En de cowboylook zullen we hen maar vergeven. Als je eens nagaat hoeveel westerns er momenteel in de cinema spelen, dan zijn het gewoon trendsetters!

http://www.elusive.no/
 

11:42 Gepost door Julie | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

 



 

11:41 Gepost door Julie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Decoded Feedback: cold electro that keeps you warm

Bij Decoded Feedback was het weer tijd om wat te dansen, maar dan op een ietwat trager ritme dan eerder bij God Module. Het publiek was intussen ongeveer verdriedubbeld, maar toch vond ik dat het minder responsief was dan tijdens de vorige twee optredens. Er werd wel veel gedanst, maar er werd bijvoorbeeld niet meegeklapt met de nummers zoals bij God Module.
Het muziekgenre wordt op de site beschreven als dark electro, maar ik zou het liever cold electro noemen; maar dan cold electro die je warm houdt. Als het je niet aan het dansen brengt dan zal je het in ieder geval warm krijgen van de podiumpresence van zowel zanger Marco Biagiotti als als de blonde, kortharige keyboardspeelster Yone Dudas.

http://www.decodedfeedback.com/
 

11:40 Gepost door Julie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

1278637528


11:40 Gepost door Julie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

1278637528


11:39 Gepost door Julie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Ordo Rosarius Equilibrio

Ordo Rosarius stond een beetje vreemd geprogrammeerd, zo tussen twee danskanonnen als Decoded Feedback en Icon of Coil. Anderzijds was het misschien voor vele mensen een welgekomen rustpunt. Met deze neo-folk heb je twee mogelijkheden: ofwel vind je het ongelofelijk saai ofwel vind je het bloedmooi. Ik behoor in ieder geval tot de laatste categorie mensen. Ik hou enorm van die trage maar dwingende percussie, die stem, de poëzie omfloerst met wat luchtige fluitmuziek af en toe. Al vond ik dat de juiste sfeer ontbrak om optimaal van het concert te kunnen genieten. Ik zou er niet om rouwen mocht Ordo dit concert nog eens overdoen in de Arena van Vletingen in een mooier kader en een intiemere sfeer.

http://www.ordo-rosarius-equilibrio.net/
 

11:39 Gepost door Julie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Voor de gelegenheid had Marcel van Tilt zijn haar blauw gekl

Voor de gelegenheid had Marcel van Tilt zijn haar blauw gekleurd en plaatsgenomen achter de drums. Grapje hoor, ik zou nooit een slecht woord durven te zeggen over een drummer met blauw haar die er zo cool uitziet. Al moet ik toegeven dat ik het blauwe kapsel van Marco Biagiotti nog toffer vind ;-)


11:38 Gepost door Julie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

Icon of Coil

Icon of Coil was samen met God Module en Ordo Rosarius Equilibrio een van de bands waarvoor ik specifiek gekomen was. Tijdens hun optreden in zaal Eland hadden ze me volledig overtuigd en ik verwachtte er dus heel veel van. In het begin kwam ik er niet helemaal in omdat ik vond dat zijn stemgeluid niet zo goed was. Ik stortte me dan maar weer op het maken van de ideale foto, wat ook ditmaal onmogelijk bleek omdat de spots nooit langer dan twee seconden op de toch behoorlijk knappe Noor gericht werden. Damn! Mijn gevecht met het fototoestel heb ik dan maar opgegeven en mijn frustraties heb ik al dansend een beetje trachten te ventileren. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet veel nummers herkende, dus ik vermoed dat ze veel uit hun nieuwe album "Machineries are us" gespeeld hebben. Ik vond het in ieder geval geen evidente set. Mij hebben ze deze keer niet volledig kunnen overtuigen, maar dat zal dan misschien aan mij gelegen hebben, want ik heb het publiek niet horen klagen.

http://www.iconofcoil.com/
 

11:37 Gepost door Julie | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

1278637527


11:37 Gepost door Julie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De/vision: aanstekelijk

Ik wist vooraf niet welk genre het was en ik had eerder nog meer dansgeweld verwacht zoals Icon of Coil of Decoded Feedback. Toen bleek dat er een ordinaire drum en gitaar aan te pas kwamen, was de verrassing wel groot. Ook de eenvoudige outfit van zanger Steffen, een ordinaire jeansbroek en een sportieve trui, was eens een verademing. Dat hadden we al lang niet meer gezien!
Als het erop aankwam hoefde De/vision helemaal niet onder te doen wat dansbaarheid betreft. Het enthousiasme van Steffen zal daar waarschijnlijk wel voor iets tussen zitten, hij danst zelf het hele podium rond. Zo heb ik de concerten graag: een band die zich zichtbaar zelf aan het amuseren is krijgt het publiek automatisch veel gemakkelijker op zijn hand.
Het werd een warm overtuigend concert. Misschien kon het een beetje saai lijken vanop de tribunes, maar tussen het publiek was het echt wel feesten.

http://www.devision.de/
 

11:36 Gepost door Julie | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

1278637527


11:35 Gepost door Julie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

DAF

Bij dit optreden heb ik nog even overwogen om in de tribunes te gaan zitten, maar dan heb ik toch maar besloten om het onderste uit de kan te proberen te halen en mij door het concert te laten meeslepen. Ik heb me dus van bij het begin bij de dansende menigte gevoegd -gelukkig!- want als tweede nummer speelden ze al "Der Mussolini" waardoor de hele zaal explodeerde. Het klonk en zag er allemaal lekker retro uit.
Het dansen heb ik zo een viertal nummers volgehouden, maar daarna hield ik het toch voor bekeken. Dat hakkende gedreun van de muziek en het agressieve geschreeuw van de frontman begonnen me snel op de zenuwen te werken. Daarna probeerde ik nog een kwartier lang om een acceptabele foto te maken van deze schreeuwlelijk, maar dat bleek geen sinecure, want hij besloot net een fles aldi-water leeg te schudden boven de fotografen.
Het element "water" dat wel ontbrak in de show van Rosa Crux, bleek bij DAF ruimschoots aanwezig. Hij goot de ene fles na de andere over zich heen. Ik wist niet dat mannen in de penopauze ook last hadden van "vapeurs"?
Daarna heb ik me veilig teruggetrokken op de tribunes en geamuseerd toegekeken naar de fans die op een lekker ouderwetse manier uit de bol gingen. Ik vond het tof om DAF eens bezig te zien, maar hun nummers zijn echt wel veel te weinig gevarieerd. Ik kan niet zeggen dat ik er rouwig om was dat ze niet kwamen bissen.
 
http://www.daf.ag/
 

11:34 Gepost door Julie | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Wolfsheim

Wolfsheim was een groep waar we eigenlijk niet veel van kenden en ook niet goed wisten wat we mochten verwachten. Onterecht zo bleek, want, hoewel het niet echt mijn genre is, kan ik niks anders doen dan hun muzikale kwaliteiten te erkennen. We zullen wel niet de enigen zijn die vinden dat de stem van zanger Peter Heppner af en toe lijkt op die van Brian Molko van Placebo. Heppner's stem is in ieder geval ronduit fantastisch.
De muziek vond ik zeer complex en gesofisticeerd: geen catchy refreinen, maar songs waar je toch enige moeite voor moet doen.
Het is zeker niet onbegrijpelijk dat ze zaterdag de Echo-award voor beste Duitse band in de wacht sleepten.
Na hun overwinning zullen ze zaterdagnacht vermoedelijk toch wel zwaar gefeest hebben, maar daar was op het podium niks van te merken. De groep kwam ongelofelijk professioneel over. En ook de show was heel erg verzorgd, met een prachtig verlicht decor en af en toe wat vuurwerk. Het was dus een meer dan waardige afsluiter, al had ik ze liever op zaterdagavond na Covenant gezien; dat zou ik nogal straf gevonden hebben!
 
http://www.wolfsheim.de/
 

11:34 Gepost door Julie | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

De gelegenheidsjournaliste




11:33 Gepost door Julie | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

04-03-04

Haar inspiratiebron bij writer's block



 


16:41 Gepost door Julie | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |